Deze week even geen verslag van onze vaste correspondent en ook geen foto’s van onze vaste fotograaf, maar hierbij toch een korte weergave van wat Winsum 1 afgelopen zaterdag op de (kunstgras)mat legde.

Op bezoek bij promovendus Be Quick Dokkum heeft ons eerste elftal net als vorige week in Leeuwarden de punten aan de tegenstander gelaten, opnieuw terwijl het op basis van de aanwezige voetbalkwaliteiten niet zou hoeven.

Deze keer gebeurde er weinig aantrekkelijks voor het publiek gedurende de eerste helft. Het spel speelde zich voornamelijk buiten de beide zestienmetergebieden af. Van beide zijden vielen slechts enkele speldenprikken te noteren. Het was dan ook geen grote verrassing dat de rust aanbrak met een 0-0 stand.

Tijdens de rust werd afgesproken dat we in principe geen genoegen zouden namen met een puntendeling en dat we op zoek zouden gaan naar de overwinning. Meteen na rust volgde echter al een streep door de rekening. Na onoplettendheid in onze defensie was het Be Quick Dokkum dat profiteerde en de 1-0 op het overigens prachtige scorebord zette. De intentie om meer druk te zetten was daarmee meteen al noodzakelijk geworden. We pakten in die fase de strijdbijl goed op en wisten steeds gevaarlijker te worden richting het vijandelijke doel. Al snel kwam dan ook de gelijkmaker. Rogier Krohne liet vanaf de rechterkant een voorzet los die door een Dokkumer been in eigen doel werd gewerkt. De opgelopen schade was daarmee al snel gerepareerd.

Er ontspon zich vervolgens een tweede bedrijf dat veel aantrekkelijker was om naar te kijken. Er gebeurde meer richting het doel van onze tegenstander, alleen ontbrak het helaas aan de scherpte en overtuiging om die tegenstander op een achterstand te zetten. Ook konden sommige situaties wel wat slimmer worden uitgespeeld.

Echter, waar je druk probeert te zetten moet je wel goed bedacht zijn op tegenstoten van de opponent. Be Quick Dokkum bleek gevaarlijk te zijn in de omschakeling. Het kwartje kon zo beide kanten opvallen. Helaas was het opnieuw niet de onze. Een discutabel moment leidde een hernieuwde achterstand in. Waar even daarvoor werd verzuimd een penibel moment met Niels van Dalen achterin te bestraffen, was het een ingreep van Hans Zwakenberg die wel een strafschop opleverde. Wellicht zwaar gestraft, maar je moet eigenlijk al niet in de situatie komen dat je binnen je eigen strafschopgebied zo moet ingrijpen.

De penalty werd verzilverd en zo keken we opnieuw tegen een achterstand aan. Je zag zo links en rechts wat vertwijfeling toeslaan en het lukte ons vervolgens niet meer om nog een echte vuist te maken. Onze tegenstander bleef fier overeind en wist uiteindelijk de partij definitief naar zich toe te trekken. De 3-1 vlak voor het einde bleek de nekslag en weer stonden we dus met lege handen.

Komende zaterdag opnieuw een Friese tegenstrever, in dit geval Balk. Gezien de historie blijkt dit ook een lastig te nemen horde. Wanneer wij onze voetbalkwaliteiten weten te koppelen aan de juiste fysieke en mentale weerbaarheid hoeven we zeker niet te wanhopen. Aan de slag dus maar om er komende zaterdag op ons eigen sportpark weer helemaal te staan!!

Harry Postema