vv Winsum O17-2 – Poolster O17-1   7 – 1 (4 – 1)

Gemiste oproep zag ik in mijn beeldscherm. Thom Limburg. ‘Ja, ik ben ziek,’ klonk het wat schraend via de lijn.’ Pofferdeurie, da’s pech hebben. Lukt het wel om langs te komen voor de foto?’ Was mijn reactie. ‘Jahoor…’ Hij was niet de enige. Tim bleek nog steeds last te hebben van zijn kuiten, Hilke liep met een lies uitdaging, Rohan kwakkelde en ook Timo had al twee slechte nachten achter de rug door keelproblemen. Hoe dan ook, sun is shining and the weather is good. Op weg naar het sportpark aan de Schouwerzijlsterweg moet er vast iemand zijn geweest die Bob Marley in zijn hoofd hoorde. Het team was compleet aanwezig en na de nodige warming-up oefeningen, die niet helemaal gestroomlijnd verliepen, was het tijd voor een ware foto-shoot. Hoewel ik voorstander van een groene achtergrond was, natuur weet je, vond het team dat het doel de aangewezen plek was. Hoppa.  Om 10:30 riep de scheidsrechter de aanvoerders bij zich, na overleg werd afgesproken dat er na 20 minuten een drinkpauze zou worden ingelast. Het begon en wat aftastend kwamen de teams op gang. Heel langzaam, als een lome zomeravond verliep het spel voor onze ogen. 9 minuten lang gebeurde er niets. In de 9e  gaf Silvijn een splijtende pass op Timo, die hem doortikte op Rohan, 1 – 0. De bezoekers lieten dit niet gebeuren en brachten binnen een minuut de stand op 1 – 1.   Winsum bracht echter snel orde op zaken en opnieuw waren het Silvijn en Timo die elkaar vonden, maar nu was Roy de lachende derde 2 – 1. Het spel ging verder op wandeltempo. Ondertussen bleek dat Tim toch teveel last van de kuiten had. Hij zou helaas geen spelminuten maken vandaag en ik nam het vlaggen van hem over. Hilke was al uitgevallen en met één zieke op de bank, hadden we alleen Patrick nog als troef. Zoals gezegd wandeltempo. De bezoekers deden hun best en fysiek deden ze niet onder voor het thuisteam, maar voetballend was Winsum heer en meester. Toch duurde het tot de 32e  en 34e tot er weer gescoord werd. De jongens gingen de kleedkamer in met 4 – 1 op het scorebord. Daar was het rustig en onrustig tegelijk. De schoenen van Silvijn bleken hun beste tijd te hebben gehad en Tim was zo vriendelijk de zijne af te staan. De tweede helft liet een wat éénzijdig beeld zien. Duidelijk was dat Winsum de bovenliggende partij was. De bezoekers kwamen er af en toe doorheen, maar Niek had vooral weinig te doen. Het éénzijdige zat hem niet in het spel zelf, als wel in de gekozen methode. Veel lange ballen en veel afstandsschoten. Terwijl de opdracht juist was: voetballen en combineren. Dat gebeurde slechts drie keer en het zal niemand verbazen dat daarmee de eindstand werd bereikt. De sportieve tegenstander kende zijn meerdere en met 7 – 1  lieten ze weten dat het erger had kunnen zijn. Voor O17-2 is er werk aan de winkel. Hopelijk knapt iedereen de komende week op en gaan we allen fit naar GRC. Volgende week zaterdag kunt u het team aanschouwen op Corpus den Hoorn, om 10:30 start de wedstrijd aldaar.

JWS 1914 2