Je hebt zo van die wedstrijden die je niet snel vergeet. De wedstrijd in Leek van afgelopen donderdag was er zo een. Het begon er al mee dat de wedstrijd aanvankelijk niet en later toch wel verplaatst werd. In plaats van zaterdagmorgen 9 uur werd de aftrap uiteindelijk gepland op donderdagavond 19 uur. Voor de boys een pak van het hart, want uitslapen wordt steeds belangrijker. Voor de ouders en staf was het stressen om alles op tijd voor elkaar te krijgen. Dat lukte en met een bijna complete selectie gingen we op pad. Alleen Niels miste in verband met een reis met school.

In Leek aangekomen bleek de tegenstander ook bijna compleet, zodat deze topper in de hoofdklasse van de nummer één en twee op volle sterkte kon worden uitgevochten. De trainers verheugden zich in elk geval op deze wedstrijd, zeker ook om te zien wat hun team in huis had. Bij de warming-up was wel duidelijk dat VEV zeker fysiek meer in te brengen had. Later bleek ook dat de verhouding 10 tweedejaars en de rest eerstejaars bij Winsum exact andersom was. En zo ging de wedstrijd onder kunstlicht en op kunstgras van start.

Het eerste gevaar van de wedstrijd kwam vrijwel direct van Winsum. Davey schoot voorlangs en daarmee had Winsum al snel haar visitekaartje afgegeven. In de minuten daarna was het VEV dat de overhand kreeg. Een aantal gevaarlijke voorzetten volgden waarbij één kopbal over Jorn het doel in leek te zeilen, maar daarachter was het Sjoerd die op fenomenale wijze de bal uit het doel wist te koppen. Zonder aanwijzingen van de kant voerden de spelers van Winsum zelf een positiewisseling door om het gevaar van VEV te beteugelen. Dat pakte prima uit, want vanaf dat moment had Winsum VEV stevig in de greep. Er volgde nog een kopbal op de paal, maar daarmee waren de grote kansen van VEV in de eerste helft wel genoemd. Zelf werd Winsum steeds gevaarlijker vanuit de opbouw, maar ook in de omschakeling. En juist op dat moment begon de ‘ellende’. Davey ging in de buurt van de cornervlag een duel aan, waarbij beide spelers vielen. Davey stond op om de bal te halen en werd vastgegrepen door de grensrechter. Hij rukte zich los en kreeg een gele kaart gepresenteerd, maar onduidelijk was waarvoor. In de woordenwisseling die volgde, volgde ook de tweede gele kaart en kon Winsum door met 10 man. De moed zakte een aantal mensen in de schoenen, maar bij de spelers juist niet. Aangemoedigd vanaf de kant, ging er gewoon een schepje bovenop. Het team joeg over het hele veld op de tegenstander die niet meer aan voetballen toekwam. De beloning kwam snel toen de bal uit een vrije trap van Menno bij de tweede paal voor het doel gekopt werd door Lars, waar Sjoerd stond om af te ronden (0-1). Dat was precies wat het team nodig had. De uitdrukking ‘werken voor het team’ werd opnieuw gedefinieerd en vooral Jered en Jarickson legden vele ‘vuile’ meters af. Sjoerd was op het middenveld ongrijpbaar en werd meerdere keren getackeld. Op bescherming van de scheidsrechter hoefde hij helaas niet te rekenen. Die werd ook steeds warriger en onduidelijker, waardoor ook de irritatie in het veld toenam. Toen even later Sjoerd in het penalty gebied onderuit gehaald werd, was de verbazing groot toen er een vrije trap voor Winsum drie meter buiten het strafschopgebied volgde. Het was letterlijk een oefening ‘cool’ blijven en in de eerste helft lukte dat redelijk tot goed. Sterker Winsum wist de marge nog te vergroten nadat Sam de bal hard inspeelde op Jarickson. Die draaide geweldig weg en schoot diagonaal in de verre hoek voor de 0-2. Met die stand gingen de spelers de rust in.

In de rust had de staf de grootste moeite alle emoties (van boosheid tot euforie) binnen het team terug te brengen. De boodschap was simpel. Kop erbij houden, geen gekke dingen doen, blijven voetballen en concentratie waren de woorden. Een stemverheffing was nodig om vooral ook de euforie weg te krijgen. Want 0-2 leek wel mooi, maar een snelle tegengoal en het geloof zou zomaar weer terug zijn bij VEV.

Tegen de verwachting in was het begin van de tweede helft juist voor Winsum. Waar een fel VEV werd verwacht, nam Winsum direct het initiatief. Er volgde een kleine kans en een hele grote kans voor Jarickson. Zijn lage schot werd nog net uit de verre hoek getikt door de keeper van VEV. En zomaar uit het niets werd uit een vrije trap richting het doel van Jorn gekopt, waarna de bal via de binnenkant van de paal binnenviel (1-2). Dat was precies niet de bedoeling, maar Winsum hield stand. Tot een wel heel bijzonder moment. De bal werd in het strafschopgebied van Winsum gebracht, waar plots meerdere keren “hands” geroepen werd. De scheids had dat overduidelijk niet waargenomen, liet even doorspelen, tot hij floot en op appél toch een penalty gaf. Die werd feilloos benut en zo stond er plots 2-2 op het bord. Probleem was alleen dat de irritatie alleen maar steeg. Het fluiten werd zo verwarrend, dat er van leiding steeds minder sprake was. Het was dat beide teams zich redelijk in de hand hadden, maar er waren wel steeds meer kleine en grote overtredingen over en weer. Ondanks dat was het Winsum die het voortouw nam en ook ondanks de 10 man op de winnende goal joeg. Er volgden meerde kleine en grotere kansen, maar de wedstrijd leek af te steven op een gelijkspel. Totdat Winsum één minuut voor tijd een vrije trap aan de rechterkant kreeg. Menno stond er achter, trapte de bal hoog richting eerste paal die tussen allerlei spelers door het doel in ging. Iedereen dacht aan de 2-3, maar de grensrechter van VEV stond met zijn vlag omhoog. Wij konden het niet zien, maar er was heel veel twijfel en anderen die op lijn stonden gaven aan dat het geen buitenspel kon zijn. De scheidsrechter besloot echter in dit geval wel naar zijn grensrechter te luisteren en keurde de goal af. Toen even later het fluitsignaal volgde zat het team vol frustratie, teleurstelling en ook woede. Het kostte vervolgens de nodige moeite het team zonder gedoe richting kleedkamer te krijgen. Dat lukte.

In die kleedkamer werd als eerste op niet mis te verstane wijze duidelijk gemaakt dat emoties zeker bij voetbal horen, maar sommige woorden absoluut niet. Die boodschap kwam over. Daarna was het tijd voor de nabespreking. Dat ging over twee punten; over gedrag en over voetbal. Het punt van gedrag was duidelijk. Dat is een terugkerend thema en daar blijven we mee bezig. Negeer negatieve randzaken en concentreer je op je taak. Maar dat was gisteren voor iedereen, inclusief de staf, een grote uitdaging. Wat betreft het voetbal was er trots. Trots op een team dat met 10 man het sterke VEV over het veld joeg, dat verschrikkelijk hard werkte en alles gaf. Een team dat indruk maakte op de tegenpartij, dat bijna niet kon geloven dat het merendeel eerstejaars is. Een team dat tactisch zeer volwassen speelde en ook zelf ingreep om weer grip op de tegenstander te krijgen. En een team dat in het overgrote deel van de wedstrijd knap met tegenslagen omging. Met de technische staf van VEV werd de hoop uitgesproken elkaar in de voorjaarsronde weer te treffen met liefst een iets betere leiding.

Volgende week mag het team aantreden in de beker tegen Mamio. De wedstrijd wordt op sportpark Schouwerzijlsterweg gespeeld om 11.15u.